Kibir seni daha önemli yapmaz..
Kendini övmen,” beni fark et” “aslında ben değersiz değilim” demektir.
Oysa kimse seni öyle görmezken senin çabalama içine girmenin nedeni ,kendini öyle görmenle alakalıdır.
Sen kendini öyle gördüğün için, herkesin de öyle gördüğünü sanırsın.
Sonrasında da başkasında olmayan bir algıyı çürütmek için,
Ya kendini översin,
Ya başkasını küçümsersin,
Ya üstünlük kurmak için ulaşılmaz görünmeye çalışırsın.
İnsanlar ise senin kendini övmene anlam veremezler. Çünkü kendine güvenen ve değer sorunu olmayan insanlar için bunun bir anlamı olmadığı gibi,bunlardan dolayı da seni daha ayrıcalıklı görmezler..
Farkında olmadan kaçtığın duyguyu daha çok yaşamaya başlarken ,korktuğunda da başına gelir. Değersizlikten kaçarken kibirli olursun. Kibirli olduğun için yalnız kaldığın için tekrar değersiz hissedersin.
Kişi kendini değersiz biri olarak algıladığında, ya çok önemli biriymiş rolüne girer ve kibirli davranır. Ya değersizlik algısını benimser ve silik pasif hayatı seçer. Ya da yüksek başarı,güzellik,kariyer para elde ederek değersizlik ile savaşmaya çalışır.
Oysa üç yöntem de yeni ve başka sorulara yol açar.
1.si,yalnız, ve uyumsuz birine
2.si,depresif ve asosyal yaşama
3.sü ise işkolik veya takıntılı birine dönüştürür.
Bu durum bize gösteriyor ki, çoğu çözüm yöntemimiz,sorunu kronikleştir.
Belki de bu konuda en doğrusu kaçmak,savaşmak veya kabullenmek değil,önce onunla yüzleşmektir.
