Çocuklarınızı yetiştirirken cinsiyeti değil, kişiliği ve farklılıklarını esas alın
Ayşe hanımın Leyla ve Ahmet adında 2 çocuğu vardır.
Ahmet Leyla dan bir yaş büyüktür.Her iki çocuk lisede okumaktadır.
Leyla ile Ahmet beraber eve geldiklerinde Ahmet odasına gider.
Anne: Kızım sen sofrayı hazırla abin de acıkmıştır. -1
Yemek hazırlanır. Leyla dinlenmeden mutfağa geçmiştir. Annesine yardımcı olmuştur.
Yemeğini yemesi için Leyla Ahmet’i çağırır. Ahmet gelir. Yemeğini yer ve kalkar.
Anne: Kızım masayı topla ve bulaşıkları da makineye koy.-2
Ahmet yemeği yemiş”,dışarı çıkıyorum” der ve çıkar.
Leyla: Anne ben de üst kattaki arkadaşım Ecemin yanına gideyim mi, 1 saat oturup gelirim
Anne: kızım boş ver bu saatte ne işin var? -3
Sabah olur. Ahmet annesinden harçlık ister.
Anne: 20 tl yeter mi ?
Ahmet: yok ya ne yetecek 50 ver.
Anne: babadan 50 alır ve verir.
Leyla: Anne benim de harçlığım yok.
Anne: alsana 20 tl. Senin zaten çok ihtiyacın olmuyor. -4
Leyla tam evden çıkarken
Anne: okul çıkışı direkt eve gel.-5
Şimdi bu kısa kesiti analiz edelim.
1. Anne Ahmet’e hiç bir görev vermeden sofrayı hazırlamayı Leyla’ya yükleyerek Leyla’da “Ahmet üstündür ve önce o memnun edilmeli” algısı yaratmaktadır. Diğer yandan da Ahmet’te ise “ ben üstün ve özelim bir kadın bana hizmet etmeli” algısı oluşturur.
Olması gereken : Ahmet’e görev ve sorumluluk vermek, eşitlik adına en azından ekmek alımı ve masa kurulumu için yardım talep etmektir.
2. Anne yemek sonrası Ahmet’ten hiçbir yardım talep etmeyerek sorumluluğun gelişimini engeller. Leyla’ya ise, bu senin adeta kutsal görevin algısı kazandırır.
Olması gereken :Sorumluluk sahibi bir erkek için, bu sorumluluğun verildiği bir aile sistemi olmalıdır. Ahmet, eb azından kendi tabağını kaldırabilirdi.
3. Anne kızının arkadaşı ile hem de aynı binanda olmasına rağmen zaman geçirmesine izin vermeyip, oğluna karışmaması ve sınırsız hak tanıması, Leyla’nın ikinci sınıf olduğu algısını iyice kemikleştirmektedir.
Olması gereken: Anne önce kızına güvenmeyi öğrenmeli, sonrasında da ona bu hakkı tanımalıdır.
4. Harçlık dağıtımındaki adaletsizlik ile, anne tarafından Ahmet yüceltildiği gibi Leyla ise tamamen değersizleştirilmektedir.
Olması gereken: Leyla’nın ihtiyacı olsun olmasın, istesin istemesin, ona da 50 tl verilmelidir. Leyla az harcıyorsa, biriktirme hakkını kullanabilir. Ayrıca Ahmet’in parasını kontrol etmesi ve sorumluluk sahibi olması için de istediği zaman değil, olağandışı ihtiyaçlar dışında harçlık verilmemelidir.
Çocuklarınızı yetiştirirken cinsiyeti değil, kişiliği ve farklılıklarını esas alın. Erkek gibi kadın, kadın gibi erkek yetiştirmek yerine kendisi gibi olmasını destekleyin ve adaletsiz yaklaşımlarda bulunmayın.
İnsan, aileden ne gördüyse önce kendini ona göre algılar sonraki hayatını da ona göre şekillendirir.
Aile – Evlilik Danışmanı
Karar Yorgunluğu ve İrade Psikolog Roy Baumeister, insanların sınırlı bir irade gücü olduğunu bulduktan sonra “benlik kaynaklarının tükenmesi” adını verdiği bir kavram ortaya koydu.
